Mensen die groeien, willen blijven
We kennen allemaal het gevoel van een fijne collega die vertrekt. Vaak denken we dat het ging om het salaris, de werkdruk of een betere baan ergens anders. En tuurlijk, soms is dat ook zo.
In de praktijk blijkt echter vaak dat de échte reden van vertrek is: het perspectief en de ruimte om te ontwikkelen. In een sollicitatiegesprek bij een andere werkgever worden er weer gouden bergen beloofd, maar daar blijkt het gras al gauw niet groener. Maar wat nou, als bij jou het gras wél groener is, en jij de belofte van perspectief en ontwikkelkansen wél waar kunt maken? Het resultaat mag er zijn: mensen willen vaker en langer blijven, en meer investeren in hun toekomst bij jouw bedrijf.
Bij Evolute zien we dagelijks dat organisaties niet of te weinig investeren in de ontwikkeling van hun mensen, terwijl praktijkinzichten, ondersteund door cijfers, ons jaar op jaar laten zien dat het wel nodig is. Het gaat bijna nooit om onwil, maar om tijd, en niet weten hoe of waar te beginnen.
Wat de feiten ons zeggen
Ontwikkeling is voor medewerkers geen extraatje. 91% van de Nederlandse werknemers vindt leermogelijkheden op het werk (zeer) belangrijk (SER en TNO, Monitor Leercultuur 2025). Al bij het kiezen van een baan zou 31% van de Nederlandse werknemers geen baan accepteren zonder mogelijkheden voor verdere ontwikkeling (Randstad Workmonitor 2024).
Ook zijn ontwikkelkansen van grote invloed op hoe betrokken mensen zijn bij je organisatie. En laat betrokken mensen nou net degenen zijn die het liefst nog lang bij je organisatie blijven werken. Teams met de meest betrokken medewerkers hebben 21 tot 51% minder verloop dan minder betrokken teams (Gallup Q12-meta-analyse 2024).
En financieel gezien? Een vertrekkende medewerker neemt een hoop kennis mee, en die kennis is veel waard en krijg je niet zomaar terug. Het vervangen van een medewerker kost dan ook vaak 6 maanden tot 2 jaar aan salaris (Gallup, 2019).
Waarom we er ondanks alles niet aan toe komen
Voor veel organisaties en mensen zijn deze inzichten misschien niet eens nieuw. En toch komen we structureel met zijn allen te weinig toe aan goed ontwikkelbeleid. De twee voornaamste redenen die wij zelf in de praktijk al meer dan 20 jaar horen zijn: “Er is geen tijd”, en “We weten niet waar we moeten beginnen”. Begrijpelijk: Je hebt een volle agenda, de dagelijkse drukte neemt het weer over, en ontwikkeling voelt als iets vaags of groots dat er eigenlijk nog bij moet.
Toch is het in werkelijkheid precies het verhaal dat we moeten doorbreken: Ja, ontwikkeling kost tijd, geld, en energie. Maar het niet investeren in ontwikkeling? Dat kost je uiteindelijk veel meer. Goede mensen vertrekken, kennis, vaardigheden, en de juiste motivatie gaan met ze mee. Een vervanger zoeken kost alsnog geld, tijd en energie, en vrijwel altijd meer dan de investering in ontwikkeling. Hoe kan het dat we die investering dan opeens wél belangrijk vinden?
Laten we met zijn allen de tijd die we toch al spenderen aan het zoeken van nieuwe mensen, steken in het behouden van degenen waar je al een lange tijd blij mee bent.
